De wijngeschiedenis van de Bourgogne begint met de komst van de Romeinen naar Gallië.
Zij waren het die hier steden stichtten, een netwerk van wegen aanlegden en druivenstokken aanplantten.
Systematische uitbreiding van de wijnbouw in Bourgondië vond echter pas plaats met het ontstaan van diverse Christelijke geloofsgenootschappen die wijn nodig hadden voor het misoffer.
Met name de Cisterciëncer kloosterorde (1098) speelde een belangrijke rol in die ontwikkeling omdat zij religie combineerden met landbouw.
Veel in de loop van de tijd door de adel en de kerk verworven wijngaardbezit werd tijdens de Franse Revolutie (1789 - 1799) verbeurd verklaard en bij opbod verkocht aan de gegoede burgerij en middenklasse.
Door de economische - en landbouwcrises van de 19e en 20e eeuw, waardoor veel landeigenaren zich gedwongen zagen een deel van hun wijngaarden te verkopen, ontstond de voor de Bourgogne zo kenmerkende verkavelingsstructuur.
Die versnippering van het landschap heeft waarschijnlijk altijd een grootschalige technische - en commerciële ontwikkeling in de weg gestaan, maar maakt het gebied met zijn vele wijnboertjes met beperkte produktie altijd weer tot een aanlokkelijke en romantische bestemming.
Wat de streek nu écht zo uitzonderlijk maakt, laat zich nog het beste vertalen door het veelgehoorde terroir: de omgevingsfactoren die gezamenlijk de kwaliteit van de druiven bepalen: bodem en microklimaat.
De bodem verdient vooral aandacht want nergens ter wereld is die van structuur en -samenstelling zo fragmentarisch als in de Bourgogne. Erosie heeft in de loop van de tijd gezorgd voor een diversiteit aan lokaal verschillende grondcombinaties.
Die waarin kalksteen en mergel voorkomen zijn de beste voor wijnbouw.
Bij Bourgognehuis Louis Jadot wordt deze diversiteit bovenal gekoesterd. Alle druiven voor iedere specifieke wijn worden hier apart gevinifieerd zodat alle goede en onderscheidende kenmerken in elke wijn bewaard blijven.
En dat nu is precies waar het om draait bij goede wijnen van de Bourgogne!